Ik moet nog enkele dagen neerschrijven.
Momenteel zitten we in Lee Vining, in de Best Western. We hebben net heerlijk gegeten in een Amerikaanse BBQ keet en een Martini special gedronken in de bar. We slapen in een cosy caravan ($79 + tax) Het is hier ruim, van 7-8pm heb ik naar JAG gekeken (het vervolg van gister, Webb en Mac zitten in Paraguay, maar nu verscheen er toch wel voor de tweede keer 'to be continued'...morgen dus weer proberen kijken)
De laatste dagen hebben we nationale parken bezocht. Amazing!
Sequoia NP: op Moro Rock hebben we uitlege gehad van een ranger, prachtige bomen gezien (o.a. 'General Sherman') reuzegroot en oerdik.
King's Canyon NP heeft zijn naam ook niet gestolen: what a canyon!
Vandaag Yosemite, één van de bekendste en oudste parken, bezocht (pronounce: 'jos-è-mie-tie)
Alles is hier zo groot, zo weids, zo imponerend, Allemaal verschillende uitzichten, meren, granieten rotsen, bomen, rivieren, ... allerlei dieren, ...
In Three Rivers hebben we een bruine beer gezien, toen we op het terras aan de river zaten te eten. In Yosemite Valley zaten er vossen en kraaien en raven en veel eekhoorns, zo little ones die echt knoddie zijn.
(nvr. tot hier ging mijn neergeschreven verslag
wat ik me uit de losse pols herinner is dat we dan nog langs sacramento gepasseerd zijn, enkel dagen in San Francisco gespendeerd hebben en logeerden in chinatown, onder ander Alcatraz bezocht hebben, sushi gegeten, lombard street opgewandeld en een streetcar genomen. Misschien dat ik me aan de hand van foto's meer herinner, dan volgt dat nog)
zondag 27 april 2008
Maandag 13 sept Las Vagas naar Death Valley
Vanochtend vroeg zijn we vertrokken uit Las Vegas.
In Beatty goten we de auto vol benzine, kochten een subwaybroodje in lokale kruidenierswinkeltje/tankstation en begonnen aan de trip door Death Vally.
Eerste stop Ghost Town, van deze keer was het echt een verlaten stadje, niemand te bespeuren behalve Spoken in een kunstwerk van Szukalski, best cool zo midden in de woestijn.
Op een plannetje van Deth Valley zagen we dat door het onweder van de 11ste september, dus die waar wij ook ingezeten hadden, de weg naar Zabriskie's Point en Badwater gesloten waren. Too bad, want daar wilden we juist heen. Het onweder was dus wel zeer hevig geweest, alles was hier ook 'flooded'! Dan zijn we maar naar Scotty's Castle gerden, dat ook de moeite is, een groot landhuis in de desert . Onderweg naar de Furnace Creek RAnch, onze stop voor de nacht, zagen en liepen we nog op een grote krater.
Momenteel zit ik buiten op ons 'terras', het is 10pm en nog steeds bloody hot. Death Valley ligt 190 meter onder de zeespiegel en is bijna de warmste plek van het Noordelijk halfrond.
Straks ga ik nog wat sterrren kijken, want deze zijn hier bij de vleet te zien.
Hopelijk is het weer morgen wat 'frisser' (nu ishet waarschijnlijk nog 30 graden). Eigenlijk is deze plaats niet gemaakt voor mensen, zonder artificiële producten zoud e mens hier nooit overleven.
De Furnace Creek Ranch is trouwens het enige motel in Death Vally, het zit hier dus vol Europeanen (Italianen, Britten, Belgen, Nederlanders,...) maar we hebben daar nog geen last van gehad.
zondag 4 november 2007
Zondag 12 september 2004, Barstow
In de voormiddag hebben we lustig geshopt in de outlet stores van Barstow. Wat een shopfestijn!
Ik heb een leren vest gekocht, een nieuwe portefeuille aangeschaft en Vans.
Om onderweg wat in de sfeer teblijven was er een cd van Shania Twain in aanbieding, country and western here we go!
Terug op weg was de eerste stop Calico Ghost Town bezocht, een uitgestorven mijnwerkersstadje, en daarna vatten we de lange weg naar Las Vegas aan.
Na in te checken in de Riviera, een hotel op the Strip, besoten we te voet de befaamde boulevard te verkennen. Wat een impressies! Caesar's Palace, The Mirage, The Bellagio (daar hebben we genoten van het buffet, de trekpleister voor het 'plebs'); the Luxor, The Venetian, Excalibur, een massa aan hotels en casino's, de ene al indrukwekkender dan de andere!!
Aan de Bellagio aanschouwden we de fonteinen, en aan de Mirage was er plots een 'vulkaanuitbarsting'.
Terug in ons hotel hebben we nog even op de one-armed-bandit gespeeeld, niet lang want de walk on The Strip had ons moe gemaakt.
Zaterdag 11 september 2004 (9/11!)
In de voormiddag hebben we Joshua Tree National Park bezocht. Rondgewandeld tussen de Cola Cactussen, in the 'Hall of Horrors' - grote rotsen, bloody hot -, in 'Hidden Valley' - een plaats waar veedieven zich schuil hielden, vallei tussen de rotsen - ook no gewandeld naar een dam, onderweg kwamen we Indiaanse rotstekeningen tegen.
Dan van Joshua Tree naar Barstow langs een binnenweg. Plots begon het hevig te regenen, en met hevig bedoel ik echt alle sluizen open. De weg ging omhoog en omlaag en in de dalletjes vormden zich onmiddellijk grote plassen, in het begin reden we er gewoon door, mar op een bepaald moment werd het te erg. Dat was een spannend moment (alweer één). De weg was dus om de zoveel meter overstroomd, het water stroomde de helling af, modder meesleurend, de hulpdiensten waren al ter plaatse en vlamden met hun jeep door de modder. Ze deden teken dat we rechtsomkeer moesten maken. (Door de luidspreker klonk "let's go, let's go"). Het was een zenuwvolle weg terug, we moesten constant oor overstroomde putten, het wegdek was op somige plaatsen gewoon kapot. Santé mijn ratje. Geen idee dat het zo kon regenen in de woestijn.
Uiteindelijk belandden we op de highway naar Barstow. De Days Inn was onze slaapplaats voor die nacht. De Spurs Inn the place to eat, een heerlijk steakom te bekomen van de spanning, door de grote ruiten zagen we de bliksem en het onweder in de verte lustig losbarsten.
Dan van Joshua Tree naar Barstow langs een binnenweg. Plots begon het hevig te regenen, en met hevig bedoel ik echt alle sluizen open. De weg ging omhoog en omlaag en in de dalletjes vormden zich onmiddellijk grote plassen, in het begin reden we er gewoon door, mar op een bepaald moment werd het te erg. Dat was een spannend moment (alweer één). De weg was dus om de zoveel meter overstroomd, het water stroomde de helling af, modder meesleurend, de hulpdiensten waren al ter plaatse en vlamden met hun jeep door de modder. Ze deden teken dat we rechtsomkeer moesten maken. (Door de luidspreker klonk "let's go, let's go"). Het was een zenuwvolle weg terug, we moesten constant oor overstroomde putten, het wegdek was op somige plaatsen gewoon kapot. Santé mijn ratje. Geen idee dat het zo kon regenen in de woestijn.
Uiteindelijk belandden we op de highway naar Barstow. De Days Inn was onze slaapplaats voor die nacht. De Spurs Inn the place to eat, een heerlijk steakom te bekomen van de spanning, door de grote ruiten zagen we de bliksem en het onweder in de verte lustig losbarsten.
Vrijdag 10 september 2004, Palms Court Inn
8.25 pm
Man, man, ik zit hier op terrasje van room 100 van de Palms Court Inn in Palm Springs en het is zeker nog 30-35 graden celsius. Bloody hot dus! We zitten hier dan ook in een oase midden de woestijn.
Vandaag hebben we weer avonturen beleefd!
We (almost) died in hell, it was called Anza Borrego Palm Canyon Trail!
Anza Borrego is een State Desert Park waar we dus de Palm Canyon Trail gingen doen. Een wandeling van 3 miles.
Maar dat hadden we dus serieus verkeerd ingeschat. We kwamen toe rond 11 am en volgden het pad naar de campground alwaar de trail zou beginnen. Na ettelijke seconden keerden we al op onze stappen terug omdat ik de zon voelde branden op mijn blote benen en armen. Na een lange linnen broek en t-shirt met lange mouwen aangetrokken te hebben en enkele slokkenw ater gedronken te hebben, trokken we weer op pad. De lange kleren waren een verademing, toch de eerste 5 minuten. Na enkele minuten droop het zweet alweer van ons gezicht, en dat zonder stevige inspanning te leveren.
We hebben 0.6 mile gewandeld tot de campground en dan beslist om terug te gaan en tot Palm Canyon te rijden met de auto. Dat was ook mogelijk, leve the American laziness!
En best dat we dat gedaan hebben, de mile terug naar de auto was net ver genoeg, ik kon niet meer, leve airco!
Zonder overdrijven, het was zeker 48-50 °c (Rond 4pm was het nog 46°c in Palm Desert)
Het hiking seizoen is hier dan ook van oktober tot mei, wanneer de temperatuur dragelijk is.
Leve ook de airco in de motels, zonder zouden we waarschijnlijk niet kunnen slapen.
Daarna zijn we doorgereden, onderweg gestopt voor een picknick (reeds opengesneden sandwichen, cheddar kaas, hesp en handig plastieken bestek) Bij onze zoektocht naar een schaduwrijke plek hadden we geen succes en de picknickplaats werd dan de Salton Sea Beach. Was me dat een desillusie: stinkend meer, tussen marginaal trailer trash, tot nu toe het meest marginale deel van de USA dat we gezien hebben. We hebben gegeten in de auto met de airco aan, want buiten was het too hot.
Verder gereden door de woestijn, weer een impressie bij. Door Palm Desert en Indian Wells (van eht tennistoernooi bekend, chique buurt met porsches, jaguars, en Bentley garages naast golfterreinen) naar Palm Springs waar the rich and the famous hun buitenverblijven hebben.
Tegen 2.30 pm, net op tijd want warmte begon te wegen op ons, checkten we in in de Palms Court Inn. Na een verfrissende duik in het zwembad namen we de trainway up Mountain Jacinto, 2 500m boven de zeespiegel, met een prachtig uitzicht over de desert en de stad. (veel windmolens)
We wandelden wat rond, de temperatuur was zeer dragelijk een 16°c en tegen 6.30pm terug naar beneden. Diner was deze keer downtown in Mykonos, een Grieks restaurant.
TV-avond bestond deze keer uit de season finale van JAG (oh my god, spannende finale)
Gisteren heb ik ook de permière van Medical Investigations gezien, het ziet er nog een goede serie uit. Ik vind het wel leuk dat de series eindigen of de seizoenen beginnen, zo zie ik een vleugje American TV die ik waarschijnlijk niet bij ons zal zien. Zo is er bijvoorbeeld een nieuwe serie 'Jack en Bobby' die ik zal poberen meepikken want die wordt bij ons toch waarschijnlijk niet vertoond. Het is leuk even op de hoogte te zijn.
Daarnet ben ik trouwens met de ijsemmer naar de ijsmachine gegaan, als een echte Amerikaan in the movies.
Morgen zullen we proberen vroeg op te staan, zodat we vroeg in Joshua Tree NP zijn om toch wat te kunnen wandelen. 's Midags zouden we dan misschien een filmpje meepikken, als we een cinema vinden en de Outlet Stores van Barstow bezoeken.
Man, man, ik zit hier op terrasje van room 100 van de Palms Court Inn in Palm Springs en het is zeker nog 30-35 graden celsius. Bloody hot dus! We zitten hier dan ook in een oase midden de woestijn.
Vandaag hebben we weer avonturen beleefd!
We (almost) died in hell, it was called Anza Borrego Palm Canyon Trail!
Anza Borrego is een State Desert Park waar we dus de Palm Canyon Trail gingen doen. Een wandeling van 3 miles.
Maar dat hadden we dus serieus verkeerd ingeschat. We kwamen toe rond 11 am en volgden het pad naar de campground alwaar de trail zou beginnen. Na ettelijke seconden keerden we al op onze stappen terug omdat ik de zon voelde branden op mijn blote benen en armen. Na een lange linnen broek en t-shirt met lange mouwen aangetrokken te hebben en enkele slokkenw ater gedronken te hebben, trokken we weer op pad. De lange kleren waren een verademing, toch de eerste 5 minuten. Na enkele minuten droop het zweet alweer van ons gezicht, en dat zonder stevige inspanning te leveren.
We hebben 0.6 mile gewandeld tot de campground en dan beslist om terug te gaan en tot Palm Canyon te rijden met de auto. Dat was ook mogelijk, leve the American laziness!
En best dat we dat gedaan hebben, de mile terug naar de auto was net ver genoeg, ik kon niet meer, leve airco!
Zonder overdrijven, het was zeker 48-50 °c (Rond 4pm was het nog 46°c in Palm Desert)
Het hiking seizoen is hier dan ook van oktober tot mei, wanneer de temperatuur dragelijk is.
Leve ook de airco in de motels, zonder zouden we waarschijnlijk niet kunnen slapen.
Daarna zijn we doorgereden, onderweg gestopt voor een picknick (reeds opengesneden sandwichen, cheddar kaas, hesp en handig plastieken bestek) Bij onze zoektocht naar een schaduwrijke plek hadden we geen succes en de picknickplaats werd dan de Salton Sea Beach. Was me dat een desillusie: stinkend meer, tussen marginaal trailer trash, tot nu toe het meest marginale deel van de USA dat we gezien hebben. We hebben gegeten in de auto met de airco aan, want buiten was het too hot.
Verder gereden door de woestijn, weer een impressie bij. Door Palm Desert en Indian Wells (van eht tennistoernooi bekend, chique buurt met porsches, jaguars, en Bentley garages naast golfterreinen) naar Palm Springs waar the rich and the famous hun buitenverblijven hebben.
Tegen 2.30 pm, net op tijd want warmte begon te wegen op ons, checkten we in in de Palms Court Inn. Na een verfrissende duik in het zwembad namen we de trainway up Mountain Jacinto, 2 500m boven de zeespiegel, met een prachtig uitzicht over de desert en de stad. (veel windmolens)
We wandelden wat rond, de temperatuur was zeer dragelijk een 16°c en tegen 6.30pm terug naar beneden. Diner was deze keer downtown in Mykonos, een Grieks restaurant.
TV-avond bestond deze keer uit de season finale van JAG (oh my god, spannende finale)
Gisteren heb ik ook de permière van Medical Investigations gezien, het ziet er nog een goede serie uit. Ik vind het wel leuk dat de series eindigen of de seizoenen beginnen, zo zie ik een vleugje American TV die ik waarschijnlijk niet bij ons zal zien. Zo is er bijvoorbeeld een nieuwe serie 'Jack en Bobby' die ik zal poberen meepikken want die wordt bij ons toch waarschijnlijk niet vertoond. Het is leuk even op de hoogte te zijn.
Daarnet ben ik trouwens met de ijsemmer naar de ijsmachine gegaan, als een echte Amerikaan in the movies.
Morgen zullen we proberen vroeg op te staan, zodat we vroeg in Joshua Tree NP zijn om toch wat te kunnen wandelen. 's Midags zouden we dan misschien een filmpje meepikken, als we een cinema vinden en de Outlet Stores van Barstow bezoeken.
Donderdag 9 september 2004, Travelodge La Jolla
Vandaag hebben we San Diego Old Town bezocht, gewandeld dor het "Gaslamp Quarter" en Horton Place, alwaar ik de nieuwste Patricia Cornwell (Trace) op de kop getikt heb! (-25% van de normale prijs)
Het boek is nog maar een dag of twee uit, want voordien heb ik het nooit zien staan in een boekenwinkel!
I presume dat ik straks nog enkele bladzijden zal lezen. I love it!
's Namiddags zijn we naar Tijunan, Mexico geweest. Oh my god, USA voelde aan als thuis, ik had bijna heimwee ;-)
Overal zagen we dezelfde kraampjes en winkeltjes en iedere verkoper riep ons binnen. ("hola amigo! Hello bro, come in, visit my store, see inside , 3 margaritas for the price of 1, wanna get drunk?" Die laatste vond ik wel een goeie lijn, blijkbaar komen de Amerikaanse -21 jarigen zich bezatten in Tijuana)
Het was vermoeiend omsteeds "no" te zeggen, te knikken. Er waren ook veel straaverkopers en bedelaars (met kindjes die ze op ons afstuurden) Helemaal niet onze stijl dus, ik heb dan ook niets gekocht. Ik kon het echt niet goed verdragen, al die heisa.
Het verkeer in Mexico is trouwens ook heel anders, veel toeteren, wild rijden...
Leve the States!
We zijn te voet de grens overgewandeld (bloody hot day) want onze huurauto mocht het land niet verlaten. Bij het terugkeren zagen we een heleboel Mexicanen wachten aan de douane, hopend op een vrije toegang tot 'the promised land' waarschijnlijk.
Bij het terug rijden naar La Jolla zijn we nog gestopt aan het Hotel Del Coronado. Wat een prachthotel!, zowel het interieur als het exterieur, zwembad met uitzicht op de zee en het strand, jetset à volonté.
Tegen 3.30 pm waren we terug in ons motel en rustten wat uit op het bed. (Judging Amy eens volledig gezien!) en daarna gaan zwemmen in de Oceaan. Philip had de smaak te pakken en bleef de golven maar trotseren, ik heb wat rustiger water opgezocht in het zwembad en na een verfrissende douche de eerste pagina's Scarpetta gelezen.
Dinner was in het Mexicaans restaurant over ons motel. (Su Casa), heerlijke Tilapia en Kahlua koffie (gister Zalm en Mexican koffie, alles even lekker, en de oesters dan!!)
Optijd terug om de première van Joey te zien, de spin off over Joey van Friends, ziet er niet zo goed uit, wel typisch Amerikaans. Dat kan ik nu tenminste gemeend zeggen aangezien ik er geweest ben (been there, done that ;-))
Het boek is nog maar een dag of twee uit, want voordien heb ik het nooit zien staan in een boekenwinkel!
I presume dat ik straks nog enkele bladzijden zal lezen. I love it!
's Namiddags zijn we naar Tijunan, Mexico geweest. Oh my god, USA voelde aan als thuis, ik had bijna heimwee ;-)
Overal zagen we dezelfde kraampjes en winkeltjes en iedere verkoper riep ons binnen. ("hola amigo! Hello bro, come in, visit my store, see inside , 3 margaritas for the price of 1, wanna get drunk?" Die laatste vond ik wel een goeie lijn, blijkbaar komen de Amerikaanse -21 jarigen zich bezatten in Tijuana)
Het was vermoeiend omsteeds "no" te zeggen, te knikken. Er waren ook veel straaverkopers en bedelaars (met kindjes die ze op ons afstuurden) Helemaal niet onze stijl dus, ik heb dan ook niets gekocht. Ik kon het echt niet goed verdragen, al die heisa.
Het verkeer in Mexico is trouwens ook heel anders, veel toeteren, wild rijden...
Leve the States!
We zijn te voet de grens overgewandeld (bloody hot day) want onze huurauto mocht het land niet verlaten. Bij het terugkeren zagen we een heleboel Mexicanen wachten aan de douane, hopend op een vrije toegang tot 'the promised land' waarschijnlijk.
Bij het terug rijden naar La Jolla zijn we nog gestopt aan het Hotel Del Coronado. Wat een prachthotel!, zowel het interieur als het exterieur, zwembad met uitzicht op de zee en het strand, jetset à volonté.
Tegen 3.30 pm waren we terug in ons motel en rustten wat uit op het bed. (Judging Amy eens volledig gezien!) en daarna gaan zwemmen in de Oceaan. Philip had de smaak te pakken en bleef de golven maar trotseren, ik heb wat rustiger water opgezocht in het zwembad en na een verfrissende douche de eerste pagina's Scarpetta gelezen.
Dinner was in het Mexicaans restaurant over ons motel. (Su Casa), heerlijke Tilapia en Kahlua koffie (gister Zalm en Mexican koffie, alles even lekker, en de oesters dan!!)
Optijd terug om de première van Joey te zien, de spin off over Joey van Friends, ziet er niet zo goed uit, wel typisch Amerikaans. Dat kan ik nu tenminste gemeend zeggen aangezien ik er geweest ben (been there, done that ;-))
donderdag 20 september 2007
Woensdag 8 september 2004 Travelodge La Jolla
4pm, ik zit aan de Pacific Ocean te schrijven. (
Vandaag hebben we
In The Stables was er een theateropvoering waar 2 oude mensjes (man en vrouw) een toneeltje opvoerden in authentieke klederdracht. Ze zongen songs uit de 19de eeuw en wat was er bij… Poll Wolly Doodle. Vond het wel hip om te horen. Fare thee well, fare thee well, fare thee well my fairy fae…
In de Casa Del Pico hebben we de world famous Margarita gedronken, Rosie een strawberry medium en Philip een lime large en large was echt wel large! + portie nachos met alles erop en eraan gegeten: sour cream, guacamole, cheese, chili peppers. 1 portie was meer dan genoeg voor 2.
El Presidio bezocht (presidio = militaire buitenpost van de Spanjaarden) en dan naar Balbao Park gereden (te vergelijken met het Jubelpark: park met verschillende musea, alleen alles veel bigger natuurlijk). Er is onder andere een ‘old Globe Theatre’ te zien, naar The globe in London. Na nog wat rond te wandelen zijn we teruggekeerd naar het motel en nu zit ik dus op the beach.
6.38pm: Awoe de Noordzee, flauw flauw
Viva the Pacific, what a waves!
In het begin ging ik in de oceaan waar het (betrekkelijk) rustig was, de tweede maal liep ik juist toen er een golf aankwam en –zwiep- werd meegesleurd, voeten weg en ik richting kust, bij de tweede golf draaide en zwiepte ik naar alle kanten, er zat overal zand in bikini, ik had me trouwens voorbereid en een t-shirtje aan want Filip vertelde gister dat hij bijna zijn zwembroek kwijt was en ik wou mijn bikini niet verliezen.
Daarna douche genomen en terug naar de beach om Filip wat te filmen + surfers in the waves, zal wel mooie beelden opleveren.
Philip merkte trouwens enkele dagen gelden op dat het niet verwonderlijk is dat Californiërs zo mooi zijn, altijd sunshine, bruine tint in 1-2-3, warm klimaat, minder kledij… Ik moet daarmee instemmen, ik heb daarnet een sportieve beachboy zien lopen en what a body! Ik heb trouwens vriendinnetje gemaakt in het water: Lea (ik schat 1112 jaar oud). Ze zie Hi en vroeg hoe ik heette (heb het dan maar teruggevraagd) wat later vroeg ze me welke beach ik het leukst vond: deze of
Conclusie: voor ons is deze de ebste: the bigger the waves, the more fun!
Op TV zijn er trouwens constant (en echt wel constant) reruns van series: Will&Grace, Charmed, X-Files, That 70’s Show, LAw and Order,… en Seinfeld!
Het is wel leuk om dat nog eens te zien, ik kijk er eigenlijk wel graag naar. De series worden ook op verschillende zenders getoond, dus de chronologie klopt aan geen kanten. Soit, ik kijk er toch nooit volledig naar (behalve gisteren naar Gilmore Girls)
Gisteren bij het wegrijden van LA, hebben we trouwens de Queen Mary Cruiseship bezocht in Long Beach. We hebben de Ghosts and Legends Show gedaan, leuk! Dat was een soort ‘spooktoer’ in het ruim van het schip met special fx om ons bang te maken (het lukte nog ook, aan de hand van rook, geluiden, donker, licht,…) Het was ook leuk om eens in het ruim aan de boeg te komen, daar waren de boiler rooms met damp en zo om een explosie na te doen). De Queen Mary heeft ooit eens een ander schip geramd en sindsdien zouden er zogezegd slachtoffers van het ander schip rondspoken aan de boegrand: we hoorden gebonk op de wanden en gekraak van een brekend schip en plots kwam overal water binnen.
Die Amerikanen zijn toch entertainers…
Onderweg naar
Abonneren op:
Reacties (Atom)
.JPG)
