Zondag 12 september 2004, Barstow

In de voormiddag hebben we lustig geshopt in de outlet stores van Barstow. Wat een shopfestijn!
Ik heb een leren vest gekocht, een nieuwe portefeuille aangeschaft en Vans.
Om onderweg wat in de sfeer teblijven was er een cd van Shania Twain in aanbieding, country and western here we go!

Terug op weg was de eerste stop Calico Ghost Town bezocht, een uitgestorven mijnwerkersstadje, en daarna vatten we de lange weg naar Las Vegas aan.

Na in te checken in de Riviera, een hotel op the Strip, besoten we te voet de befaamde boulevard te verkennen. Wat een impressies! Caesar's Palace, The Mirage, The Bellagio (daar hebben we genoten van het buffet, de trekpleister voor het 'plebs'); the Luxor, The Venetian, Excalibur, een massa aan hotels en casino's, de ene al indrukwekkender dan de andere!!
Aan de Bellagio aanschouwden we de fonteinen, en aan de Mirage was er plots een 'vulkaanuitbarsting'.
Terug in ons hotel hebben we nog even op de one-armed-bandit gespeeeld, niet lang want de walk on The Strip had ons moe gemaakt.

Zaterdag 11 september 2004 (9/11!)

In de voormiddag hebben we Joshua Tree National Park bezocht. Rondgewandeld tussen de Cola Cactussen, in the 'Hall of Horrors' - grote rotsen, bloody hot -, in 'Hidden Valley' - een plaats waar veedieven zich schuil hielden, vallei tussen de rotsen - ook no gewandeld naar een dam, onderweg kwamen we Indiaanse rotstekeningen tegen.
Dan van Joshua Tree naar Barstow langs een binnenweg. Plots begon het hevig te regenen, en met hevig bedoel ik echt alle sluizen open. De weg ging omhoog en omlaag en in de dalletjes vormden zich onmiddellijk grote plassen, in het begin reden we er gewoon door, mar op een bepaald moment werd het te erg. Dat was een spannend moment (alweer één). De weg was dus om de zoveel meter overstroomd, het water stroomde de helling af, modder meesleurend, de hulpdiensten waren al ter plaatse en vlamden met hun jeep door de modder. Ze deden teken dat we rechtsomkeer moesten maken. (Door de luidspreker klonk "let's go, let's go"). Het was een zenuwvolle weg terug, we moesten constant oor overstroomde putten, het wegdek was op somige plaatsen gewoon kapot. Santé mijn ratje. Geen idee dat het zo kon regenen in de woestijn.
Uiteindelijk belandden we op de highway naar Barstow. De Days Inn was onze slaapplaats voor die nacht. De Spurs Inn the place to eat, een heerlijk steakom te bekomen van de spanning, door de grote ruiten zagen we de bliksem en het onweder in de verte lustig losbarsten.

Vrijdag 10 september 2004, Palms Court Inn

8.25 pm
Man, man, ik zit hier op terrasje van room 100 van de Palms Court Inn in Palm Springs en het is zeker nog 30-35 graden celsius. Bloody hot dus! We zitten hier dan ook in een oase midden de woestijn.

Vandaag hebben we weer avonturen beleefd!
We (almost) died in hell, it was called Anza Borrego Palm Canyon Trail!
Anza Borrego is een State Desert Park waar we dus de Palm Canyon Trail gingen doen. Een wandeling van 3 miles.
Maar dat hadden we dus serieus verkeerd ingeschat. We kwamen toe rond 11 am en volgden het pad naar de campground alwaar de trail zou beginnen. Na ettelijke seconden keerden we al op onze stappen terug omdat ik de zon voelde branden op mijn blote benen en armen. Na een lange linnen broek en t-shirt met lange mouwen aangetrokken te hebben en enkele slokkenw ater gedronken te hebben, trokken we weer op pad. De lange kleren waren een verademing, toch de eerste 5 minuten. Na enkele minuten droop het zweet alweer van ons gezicht, en dat zonder stevige inspanning te leveren.
We hebben 0.6 mile gewandeld tot de campground en dan beslist om terug te gaan en tot Palm Canyon te rijden met de auto. Dat was ook mogelijk, leve the American laziness!
En best dat we dat gedaan hebben, de mile terug naar de auto was net ver genoeg, ik kon niet meer, leve airco!
Zonder overdrijven, het was zeker 48-50 °c (Rond 4pm was het nog 46°c in Palm Desert)
Het hiking seizoen is hier dan ook van oktober tot mei, wanneer de temperatuur dragelijk is.
Leve ook de airco in de motels, zonder zouden we waarschijnlijk niet kunnen slapen.

Daarna zijn we doorgereden, onderweg gestopt voor een picknick (reeds opengesneden sandwichen, cheddar kaas, hesp en handig plastieken bestek) Bij onze zoektocht naar een schaduwrijke plek hadden we geen succes en de picknickplaats werd dan de Salton Sea Beach. Was me dat een desillusie: stinkend meer, tussen marginaal trailer trash, tot nu toe het meest marginale deel van de USA dat we gezien hebben. We hebben gegeten in de auto met de airco aan, want buiten was het too hot.

Verder gereden door de woestijn, weer een impressie bij. Door Palm Desert en Indian Wells (van eht tennistoernooi bekend, chique buurt met porsches, jaguars, en Bentley garages naast golfterreinen) naar Palm Springs waar the rich and the famous hun buitenverblijven hebben.

Tegen 2.30 pm, net op tijd want warmte begon te wegen op ons, checkten we in in de Palms Court Inn. Na een verfrissende duik in het zwembad namen we de trainway up Mountain Jacinto, 2 500m boven de zeespiegel, met een prachtig uitzicht over de desert en de stad. (veel windmolens)
We wandelden wat rond, de temperatuur was zeer dragelijk een 16°c en tegen 6.30pm terug naar beneden. Diner was deze keer downtown in Mykonos, een Grieks restaurant.
TV-avond bestond deze keer uit de season finale van JAG (oh my god, spannende finale)
Gisteren heb ik ook de permière van Medical Investigations gezien, het ziet er nog een goede serie uit. Ik vind het wel leuk dat de series eindigen of de seizoenen beginnen, zo zie ik een vleugje American TV die ik waarschijnlijk niet bij ons zal zien. Zo is er bijvoorbeeld een nieuwe serie 'Jack en Bobby' die ik zal poberen meepikken want die wordt bij ons toch waarschijnlijk niet vertoond. Het is leuk even op de hoogte te zijn.

Daarnet ben ik trouwens met de ijsemmer naar de ijsmachine gegaan, als een echte Amerikaan in the movies.

Morgen zullen we proberen vroeg op te staan, zodat we vroeg in Joshua Tree NP zijn om toch wat te kunnen wandelen. 's Midags zouden we dan misschien een filmpje meepikken, als we een cinema vinden en de Outlet Stores van Barstow bezoeken.

Donderdag 9 september 2004, Travelodge La Jolla

Vandaag hebben we San Diego Old Town bezocht, gewandeld dor het "Gaslamp Quarter" en Horton Place, alwaar ik de nieuwste Patricia Cornwell (Trace) op de kop getikt heb! (-25% van de normale prijs)
Het boek is nog maar een dag of twee uit, want voordien heb ik het nooit zien staan in een boekenwinkel!
I presume dat ik straks nog enkele bladzijden zal lezen. I love it!

's Namiddags zijn we naar Tijunan, Mexico geweest. Oh my god, USA voelde aan als thuis, ik had bijna heimwee ;-)
Overal zagen we dezelfde kraampjes en winkeltjes en iedere verkoper riep ons binnen. ("hola amigo! Hello bro, come in, visit my store, see inside , 3 margaritas for the price of 1, wanna get drunk?" Die laatste vond ik wel een goeie lijn, blijkbaar komen de Amerikaanse -21 jarigen zich bezatten in Tijuana)
Het was vermoeiend omsteeds "no" te zeggen, te knikken. Er waren ook veel straaverkopers en bedelaars (met kindjes die ze op ons afstuurden) Helemaal niet onze stijl dus, ik heb dan ook niets gekocht. Ik kon het echt niet goed verdragen, al die heisa.
Het verkeer in Mexico is trouwens ook heel anders, veel toeteren, wild rijden...
Leve the States!
We zijn te voet de grens overgewandeld (bloody hot day) want onze huurauto mocht het land niet verlaten. Bij het terugkeren zagen we een heleboel Mexicanen wachten aan de douane, hopend op een vrije toegang tot 'the promised land' waarschijnlijk.

Bij het terug rijden naar La Jolla zijn we nog gestopt aan het Hotel Del Coronado. Wat een prachthotel!, zowel het interieur als het exterieur, zwembad met uitzicht op de zee en het strand, jetset à volonté.
Tegen 3.30 pm waren we terug in ons motel en rustten wat uit op het bed. (Judging Amy eens volledig gezien!) en daarna gaan zwemmen in de Oceaan. Philip had de smaak te pakken en bleef de golven maar trotseren, ik heb wat rustiger water opgezocht in het zwembad en na een verfrissende douche de eerste pagina's Scarpetta gelezen.

Dinner was in het Mexicaans restaurant over ons motel. (Su Casa), heerlijke Tilapia en Kahlua koffie (gister Zalm en Mexican koffie, alles even lekker, en de oesters dan!!)

Optijd terug om de première van Joey te zien, de spin off over Joey van Friends, ziet er niet zo goed uit, wel typisch Amerikaans. Dat kan ik nu tenminste gemeend zeggen aangezien ik er geweest ben (been there, done that ;-))

Woensdag 8 september 2004 Travelodge La Jolla

4pm, ik zit aan de Pacific Ocean te schrijven. (La Jolla Beach). Straks ga ik de golven overwinnen, ze zijn hier echt groot en ik zie eens veel surfers op één plaats. Ik ga ze proberen filmen straks.

Vandaag hebben we San Diego Old Town bezocht: ‘The Birthplace of California’. Leuk stadje, zoals ind e 19de eeuw = oud voor hier, maar helemaal niet voor ons. 1843 was als nieuwSTE tijden voor ons. Een oud vrouwtje in traditionele klederdracht gaf uitleg over restaurants en eten en leven in die tijd.

In The Stables was er een theateropvoering waar 2 oude mensjes (man en vrouw) een toneeltje opvoerden in authentieke klederdracht. Ze zongen songs uit de 19^de eeuw en wat was er bij… Poll Wolly Doodle. Vond het wel hip om te horen. Fare thee well, fare thee well, fare thee well my fairy fae…

In de Casa Del Pico hebben we de world famous Margarita gedronken, Rosie een strawberry medium en Philip een lime large en large was echt wel large! + portie nachos met alles erop en eraan gegeten: sour cream, guacamole, cheese, chili peppers. 1 portie was meer dan genoeg voor 2.

El Presidio bezocht (presidio = militaire buitenpost van de Spanjaarden) en dan naar Balbao Park gereden (te vergelijken met het Jubelpark: park met verschillende musea, alleen alles veel bigger natuurlijk). Er is onder andere een ‘old Globe Theatre’ te zien, naar The globe in London. Na nog wat rond te wandelen zijn we teruggekeerd naar het motel en nu zit ik dus op the beach.

6.38pm: Awoe de Noordzee, flauw flauw

Viva the Pacific, what a waves!

In het begin ging ik in de oceaan waar het (betrekkelijk) rustig was, de tweede maal liep ik juist toen er een golf aankwam en –zwiep- werd meegesleurd, voeten weg en ik richting kust, bij de tweede golf draaide en zwiepte ik naar alle kanten, er zat overal zand in bikini, ik had me trouwens voorbereid en een t-shirtje aan want Filip vertelde gister dat hij bijna zijn zwembroek kwijt was en ik wou mijn bikini niet verliezen.

Daarna douche genomen en terug naar de beach om Filip wat te filmen + surfers in the waves, zal wel mooie beelden opleveren.

Philip merkte trouwens enkele dagen gelden op dat het niet verwonderlijk is dat Californiërs zo mooi zijn, altijd sunshine, bruine tint in 1-2-3, warm klimaat, minder kledij… Ik moet daarmee instemmen, ik heb daarnet een sportieve beachboy zien lopen en what a body! Ik heb trouwens vriendinnetje gemaakt in het water: Lea (ik schat 1112 jaar oud). Ze zie Hi en vroeg hoe ik heette (heb het dan maar teruggevraagd) wat later vroeg ze me welke beach ik het leukst vond: deze of La Jolla Wind en Shores. Ik moest bekennen dat ik niet van hier was (zie wel, ik lijk al een echte Californische ;-)) en vroeg welke zij het leukst vond. Deze was second best en La Jolla Shores was de beste: minder grote golven, je wordt niet tegen de kust ge’crusked’ en je kan verder in zee voor het diep wordt (het wordt hier inderdaad snel diep)

Conclusie: voor ons is deze de ebste: the bigger the waves, the more fun!

Op TV zijn er trouwens constant (en echt wel constant) reruns van series: Will&Grace, Charmed, X-Files, That 70’s Show, LAw and Order,… en Seinfeld!

Het is wel leuk om dat nog eens te zien, ik kijk er eigenlijk wel graag naar. De series worden ook op verschillende zenders getoond, dus de chronologie klopt aan geen kanten. Soit, ik kijk er toch nooit volledig naar (behalve gisteren naar Gilmore Girls)

Gisteren bij het wegrijden van LA, hebben we trouwens de Queen Mary Cruiseship bezocht in Long Beach. We hebben de Ghosts and Legends Show gedaan, leuk! Dat was een soort ‘spooktoer’ in het ruim van het schip met special fx om ons bang te maken (het lukte nog ook, aan de hand van rook, geluiden, donker, licht,…) Het was ook leuk om eens in het ruim aan de boeg te komen, daar waren de boiler rooms met damp en zo om een explosie na te doen). De Queen Mary heeft ooit eens een ander schip geramd en sindsdien zouden er zogezegd slachtoffers van het ander schip rondspoken aan de boegrand: we hoorden gebonk op de wanden en gekraak van een brekend schip en plots kwam overal water binnen.

Die Amerikanen zijn toch entertainers…

Onderweg naar La Jolla ook nog the Crystal Cathedral bezocht, Mission San Juan Capistrano en San Luis de Rey (deze laatste enkel van buiten)

Dinsdag 7 september 2004: Travelodge La Jolla

Even een kort Intermezzo: van 8-9pm naar Gilmore Girls gekeken, Philip had daarna geen zin meer om te gaan eten (lag eigenlijk al te slapen), dus ben ik in de auto gestapt en heb ik 500m verder een 7/11 gevonden (die 24/24 open was) en Nooddles gekocht + cookies en dan terug naar het motel gereden. Ik vond het best wel ‘spannend’ om op mijn eentje rond te rijden al was het maar 500 m ;-)

Via de koffiezet heb ik dan water gewarmd en mijn noedels in een izimo bekertje opgegeten met een coke uit de automaat beneden. All American Meal voor de TV.

Maandag 6 september 2004 Days Inn, Hollywood Boulevard

Vandaag de Universal Studios bezocht. Dat is eigenlijk gewoon een pretpark, maar alles is gerelateerd aan film. De Studio Tour bracht ons wel behind the scenes, in de echte studios met decors van steden, westerndorpjes, en o.a. het Bates motel uit Psycho. We hebben verschillende Stages gezien (grote hangars), in stage 28 waren ze bezig met The Ring 2 op te nemen maar omdat het Labour Day was, was er echter niemand aan het werk.

We hebben alle attracties kunnen doen en nergens lang moeten wachten. Het was echt niet druk (ofwel is het zo gebouwd dat het er nooit druk lijkt, zo groot mogelijke capaciteit in de attracties ondr het Amerikaanse motto: big-bigger-biggest)

We hebben gelachen met de Amerikaanse humor, het zijn echte entertainers, bijvoorbeeld bij de Special FX stages (zie video) of de Terminator 2 in 3D presentatie was echt zalig de max, net als een goedkope actrice in een B-movie, totally overacting (“oo super” met fake smile in roze mantelpakje)

I loved it!

Het Van Helsing Walk Through spookkot was ook De Max. Echt griezelig, ook al liep je vlak achter elkaar. Dat kwam doordat er echte mensen verkleed als monster of zombie verstopt zaten die je deden verschieten. En verschieten deden we, lachen uit verschot toen er een zombie voor me op het te volgen pad stond, brrr, en hij kwam dan nog achter me ook.

De spektakels waren ook goed, vooral Waterworld: een show op water met vuur door bijrolacteurs (o.a. uit CSI, Man on the Moon…) Shrek 4d ook leuk.

Eigenlijk was het wel zijn geld waard! (42$)

Momenteel zenden ze de match Henin-Petrova uit (US Open) op zender USA.

Op HBO is het Harry P and the chamber of secrets.

Vanavond proberen we Musso & Franks Grill nog eens in de hoop dat het open is.

Het was trouwens bloody hot vandaag, maar in de Universal Studios was er goede verfrissing met ‘misters’.

Blijkbaar zijn de restaurants tijdens Labor Weekend op zater- en zondag gesloten.

Geen Musso & Franks of Pinot Hollywood, geen starspotting dus (as if ;-))

Dan maar in Sizzler gegeten (keten), alwaar X-files op TV was (Audrey Pauley, op TNT). Nog even verder gekeken op kamer en mails gecheckt in de ‘lobby’ van motel. Mails ga ik hier bijsteken = bloemlezing (add 2007: ik heb ze niet meer, account yahoo is afgesloten vrees ik)

Zondag 5 september 2004, 8u30 pm Days Inn, Hollywood Boulevard.

Vandaag Santa Monica Beach verkend. Voordien door Rodeo Drive gewandeld langs de chique boetieken van o.a. Gucci, Dior, FEndi, YSL, Versace, Cartier, Van Cleef & Arpels,… 2 Rodeo Drive aanschouwd (Mall).

Santa Monica: Third Street Promenade afgewandeld, koffietje gedronken in Borders Bookshop, waar ze veel boeken en tijdschriften over film hadden, (veel geïmporteerd uit de UK bv Empire en sight and sound)

We hebben de pier bezocht en zijn met de voetjes in de Oceaan naar VEnice BEach gewandeld.

Eindelijk surfers gezien! Met echte boards in grote golven! Ik wil ook!

VEnice beach is de ‘beach van Jim Morrisson’. Vele kraampjes van ‘would-be’ kunstenaars, psychics, tarotlezers, etnische kunst, awoe Bush, leve Kerry posters,…

In de Biergarten hebben we een pilsje gedronken (een Bud en een Bit) en van Venice Beach zijn we terug naar Santa Monica gewandeld en hebben we de auto genomen naar het Getty Center.

Het Getty Center ligt in de heuvels van LA, het is een mooi wit gebouw (what a views over the city!) dat allerhande kunst herbergt. Van Renaissance schilderijen tot Impressionisme en Ensor.

Ik vond het wel ‘grappig’ om zoveel Europese kunst in Amerika te zien, Het schoot me daardoor weer eens te binnend at Europa de Oude Wereld is en USa new new new. De USA heeft geen Dark Ages gekend, maar zijn ze daarom zoveel moderner? Integendeel.

Het was weer een gevulde dag, we wilden in Musso and Frans Grill gaan eten op Hollywood Boulevard (Thé place tob e in Hollywood!) maar het was gesloten. De Pinot Hollywood was ook dicht, er was een privé party in de tuin, maar we waren jammer genoeg niet uitgenodigd. Dan nog wat rondgereden en uiteindelijk Chinatown Express gegeten. (5.50 dollar voor veel te grote portie, maar honger is de beste saus dus het smaakte ons.

BTW het eten is hier inderdaad wel ‘vettig’, vooral veel suiker, er zullen wel wat kilootjes bijgekomen zijn op deze reis.

Nog steeds 4 sept Days Inn

Net thais gegeten: forel, njammie, voor echt niet veel geld $ 9.50 zonder taf en fooi natuurlijk.

Afgesloten met (mijn eerste) Starbucks coffee, na die cafeine shot kan ik natuurlijk niet onmiddellijk slapen. Dus tijd voor een ‘Europese’ kijk op Amerika (of in ieder geval toch een ‘roize-kijk’ in snapshots.)

- Ongelooflijk veel motels hier, breakfast trekt vaak op niet veel: waterig fruitsap, te zoete gebakken en donuts, suiker cereals,… maar de koffie is vaak wel te pruimen.

- Reclame overal: in tijdschriften op televisie, op de radio, op affiches langs straat,…

- Fooi geven is heel andere leefwijze dan bij ons, wij moeten er op letten en uitrekenen, zo van 20% van de check, terwijl het voor Amerikanen waarschijnlijk een automatisme is.

- Amerikanen eten echt wel met vork alleen, tijdens het eten vallen we dus door de mand.

- Motels zijn echt wel als ‘in the movies’, met balkon waar deur op uitkomt, slechts 1 verdiep en een ijsmachine op de parking.

- Ongelooflijk veel verschillende televisieseries en herhalingen, nu bijvoorbeeld ER (oude aflevering, George gaat juist weg naar Seattle), ook al Gilmore Girls en JAG gezien (hier herhalingen, voor mij nog nieuwe aflevering) In september starten er veel nieuwe series (overal reclame, bijvoorbeeld Desperate Housewives, Jack and Bobby,…zullen er van deze series doorbreken en ooit in Europa uitgezonden worden? Spin off van Friends ‘Joey’ begint donderdag 9 sept, op NBC om 8pm, we zullen het proberen meepikken want dat wordt bij ons nog lang niet uitgezonden.

- Morgen gaan we misschien een filmpje meepikken, er zijn hier veel cinema’s maar niet veel zoals bij ons waar ze 15-20 verschillende films spelen (multiplexen) ofwel moeten we ze nog ontdekken

- Veel talk shows op tv (Ellen gezien, Letterman is te laat want ik lig dan al te slapen, evenzo bij Leno)

- Massa verschillende tv posten (doet me soms aan The Boss denken: 57 channels and nothing on)

- Amerikanen zijn ongelooflijk oppervlakkig vriendelijk: Hi how are you doing? Everything is OK?... maar ze verwachten niet echt een antwoord.

- De chauffeurs zijn vriendelijk, vandaag trouwens rustig verkeer zowel in dowtown L.A. als in West Hollywood, is dat omdat het zaterdag is? En Labour Day weekend?

- Veel nieuws op TV, al van ’s ochtends vroeg, amper buitenlands nieuws (nekel Russische gijzeling van lagere schoolkinderen) veel verkeersongevallen, ook murders, sexual predators… Een Dutroux-zaak zou hier nooit zoveel heisa opwekken als bij ons denk ik

- Veel winkels zijn lang open, bv. 7 eleven

- Pink Lemonade gedronken op Hollywood Boulevard

- Veel clochards met winkelkarretjes vol vodden. Zoals in iedere grootstad zeker? Klimaat hier is wel veel beter dan pakweg in Londen of Parijs.

- Grappige cola-flessen, kleine dikke in plaats van lange als bij ons.

- Veel universiteiten en colleges worden aangeduid op verkeersborden

- Verkeersborden zijn zeer duidelijk want wijzen straten aan, bijvoorbeeld Hollywood Freeway afrit naar Mulholland drive = groot. Vb. ook in kleinere steden en op/naar kleinere wegen = handig om je weg te vinden.

- Reclameblokken op TV worden door niets voorgegaan of afgesloten (enkel fade to black) Tussen einde van een serie en de aftiteling is er gewoonlijk ook nog reclameblok = echt overdreven.

Zaterdag 4 september 2004, 8u30 pm Days Inn, Hollywood Boulevard.

Alweer twee dagen verder. Time flies, when you’re having fun, wanneer je zoveel nieuwe impressies te verwerken hebt ;-)

Vandaag weer goedgevuld dagje L.A.

Eerst naar Downtown gereden, naar het Staples Center om tickets voor de L.A. Lakers tegend e Red Bulls voor buur van Vati. Maar center was dicht wegens verlengd week-end van Labour Day.

Door Broadway gereden naar West Hollywood langs Paramount Studios (impressive, de toegangspoort alleen al.)Gemakkelijk parking gevonden aan de Hollywood High School, waar ze aan het filmen waren!, vlakbij ‘centrum’ van Hollywood.

De Walk of Fame afgewandeld en ondertussenv analles gezien: Chinese Theatre, El Capitan (= disney theatre), Kodak Theatre waar de oscars uitgereikt worden, Hollywood and Highland Mall (met decor van Griffith’s Babylon uit Intolerance), in de bookshop van Larry Edmunds gesnuisterd, alleen maar boeken over filme n tv!!! Plezierom in rond te lopen. Gegeten in McDonald’s (een big ‘n’ tasty met een verse tomaatschijf’) en Hollywood History Museum bezocht.Ik vond dat echt de moeite, ik kon er nog langer in rondlopen want er was veel te zien, onder andere videofragmenten om op je gemak te bekijken.

Veel rekwisieten van films gezien: cell block van Hannibal Lecter uit Red Dragon, kostuums uit duizend verschillende films, Planet of the apes, Moulin Rouge!, Marilyn Monroe films, Master and Commander, en dat alles in de Max Factor Make Up Building. Ik kende Max Factor niet, maar blijkbaar was hij in Hollywood in de jaren twintig, dertig een symbool voor make up artiesten (weer iets bijgeleerd)

Tegen 17uur waren we terug aan de auto en zijn gaan ‘cruisen’ langs Mulholland drive (Mulholland Drive? That’s where I was going) met prachtige uitzichten over L.A. van Beverly Hills tot Downtown en over San Fernando Valley en Universal City.

Langs prachjtige villa’s gereden in de Hollywood Hills en via Sunset Boulevard (I’m ready for my close up Mr DeMille) en bEverly Hills terug naar de dAys Inn. Nog een avondwandeling langs Los Feliz en Franklin Avenue (op zoek naar kaartjes), we zitten eigenlijk in Thai Town en Little Armenia.

Nu dus aan het schrijven.

Ik moet nog de dag van gisteren ook beschrijven. Van Morro Bay naar L.A. gereden.

Eerste stop: La Purissima Mission in Lompoc., het leek gesloten, het was open (en prachtig!), een zeer uitgestrekte missiepost in goede staat (heropgebouwd) met ‘back to the times’ taferelen, soldatenkwartieren, kerk, gedroogde huiden, tuin, keuken, vertrekken van de ‘mayor’…

Daarna Solvang bezocht een Deens stadje waar we effe sfeer opgesnoven hebben en typisch Deens gebak gegeten hebben (soort oliebollen)

Langs de 101 gereden eng estopt aan Refugio State Beach, een uurtje liggen zonnen (en Premiere gelezen), gestopt aan El Capitan State Beach, dat volgens de Rough Guide een surfersparadijs is. Van surfers was geen sprake maar wel dolfijnen gezien en dat was dol fijn om te zien.

Lange stop gemaakt in Santa Barbara (fancy sea town), courthouse bezocht waar een wedding aan de gang was, what a view) daarna verder langs de kust gereden richting L.A.

Het werd rukker en drukker op de snelweg, af en toe een kleine file maar zonder grote problemen zijn we aan het motel geraakt.

We wisten nog niet veel zijn dus in de Rough Guide gekeken om een eetgelegenheid te vinden: Havana on Sunset: een te pruimen Cubaanse tent: lekkere cocktails (Mango Mambo), lekker eten (kip met limoen, rijst ajuin, gebakken banaan.

Na een vermoeiende dag weer snel in slaap gevallen.

Donderdag 2 sept 2004: 9u25 PM

Net terug van lekker dinner

Seafood Plate in Mono Bay.

Onze tweede dag USA zit er alweer op. ‘ Is de eerste keer dat ik schrijf op het Amerikaanse continent, zal dus misschien wat verwarrend zijn aangezien ik veel wil schrijven van afgelopen twee dagen, maar ik ben tevens ook moe en zit hier op zacht beddeken van Villager Motel.

In het motel vind ik het altijd leuk om TV tekijken, massa’s posten, vanmorgen bijvoorbeeld een tv-post tegen Bush, genaamd Democracy NOW! (de o was het vrijheidsbeeld) en ook UCTV, TV van de Unicversity of California. Stel je voor, een TV-zender van de Ugent met speeches en lezingen van proffen.

Vandaag Hearst Castle bezocht. Impressionant maar tevens typisch Amerikaans, overdreven, groots… Ik zag me er al rondlopen in de jaren ’20-’30 tussen de Hollywoodsterren.

Vandaag ook langs de kust gereden, Highway 1 – Big Sur, rotsen en golven.

Ik heb zitten bedenken dat ik hier toch niet zou aarden als ik hier zou wonen. De Amerikanen zijn me ietsje te druk in hun srpeken en ‘handelen’. (ik ben toch een echte ‘oude, nuchtere’ Europeaan). Ik heb ook zitten bedenken (vanuit historica standpunt) dat ik als ik Amerikaanse zou zijn, het echt jammer zou vinden dat hier niets te bespeuren is van de Middeleeuwen of de Renaissance (laat staan van de Oudheid of Egyptenaren ofzo), bijvoorbeeld een stoere burcht. In zo’n opzicht lijkt alles zo ‘nieuw’ hier.

Gisteren (1sept) ook leuke dag gehad. Santa Cruz – Carmel Mission Post: rustig, bezinnend… Monterey. Soms moest ik 100 x tegen mezelf zeggen: je bent in de vS, niet dat ik het niet zo zag of opmerkte, maar het echte besef was er nog altijd niet.

Zo ook als ik aan het rijden ben: “je rijdt in de USA op Californische wegen: woehoew! En morgen zit ik in Hollywood!

Gids in Hearst Castle (Mary and silent side-kick steve) was trouwens echt goed. Luide stem, typisch Amerikaanse maar wel met nodige droge humor (bijvoorbeeld over Spanish influenza die eigenlijk in Kansas startte maar waarschijnlijk door government wordt en als ‘spanish’ genoemd wordt.)

De Amerikaanse wegcode is wel wat vreemd. Aan een STOP bord bij een kruispunt, moet je dus stoppen (dat is logisch) en de eerste die aankomt heeft voorrang.

STOP

______

STOP / / STOP

______

STOP

Eerste die toekomt mag als eerste door. Soms zeer verwarrend. Voorrang van rechts is toch eenvoudiger of verkeerslichten of roundabouts (die kom je hier eigenlijk niet tegen.)

Intermezzo: Radio 101.7 FM The Beach (the memories of the 80s, the hits of the 90s and the best of right now!)

R.E.M.: what’s the frequency Kenneth – End of the world, Madonna: Like a virgin, No Doubt: don’t speak, Toni Braxton: Un-break my heart, Simple Minds, Alannis Morrissette, Pearl Jam, Evanescence, La Bouche: be my lover, The doors: LA woman, The Eagles Hotel California, Cindy Lauper

Dinsdag 31 aug 2004 20u15 GMT

Vliegtuig richting San Francisco, nog ongeveer 5u te vliegen.

Ja ja, ik ben eindelijk onderweg naar de US of A. Vanmorgen vroeg vertrokken, 6u30 trein richting Zaventem, 10u25 vliegtuig richting London, slecht één uurtje vliegen!

Normaal 13u vliegtuig naar Frisco, maar delayed. Rond 15u30 eindelijk opgestegen.

Ik zit niet naast Philip (ik rij 46, Filip 26, hoe dat komt weten we niet)

Al twee filmpjes gezien (schermpje voor me in zetel, iets kleiner dan mijn blad)

Eternal Sunshine of the spotless mind (is film die in B nog niet uit is, een goeien trouwens)

En I’ll sleep when I’m dead, niet echt goed, maar wel met Clive Owen (Arthur!) en Charlotte Rampling.

Straks nog The Prince and Me en misschien The day after tomorrow. We zullen zien hoeveel filmpjes ze nog spleen, ik zou trouwens best nog wat slapen ook.

Ben nu naar de radio aan het sluisteren, album van KEane en dan The corrs, moet wel opletten dat ik begin van film niet mis.

Ik ga hier dus mijn impressies van het Amerikaanse continent neerschrijven, naast mijn ervaringen en al wat we bezocht hebben. Ik hoop dat ik elke avond wat tijd zal kunnen vrijmaken om te schrijven.

Vanavond zal dat wel niet het geval zijn, maar daarom schrijf ik nu.