Donderdag 2 sept 2004: 9u25 PM

Net terug van lekker dinner

Seafood Plate in Mono Bay.

Onze tweede dag USA zit er alweer op. ‘ Is de eerste keer dat ik schrijf op het Amerikaanse continent, zal dus misschien wat verwarrend zijn aangezien ik veel wil schrijven van afgelopen twee dagen, maar ik ben tevens ook moe en zit hier op zacht beddeken van Villager Motel.

In het motel vind ik het altijd leuk om TV tekijken, massa’s posten, vanmorgen bijvoorbeeld een tv-post tegen Bush, genaamd Democracy NOW! (de o was het vrijheidsbeeld) en ook UCTV, TV van de Unicversity of California. Stel je voor, een TV-zender van de Ugent met speeches en lezingen van proffen.

Vandaag Hearst Castle bezocht. Impressionant maar tevens typisch Amerikaans, overdreven, groots… Ik zag me er al rondlopen in de jaren ’20-’30 tussen de Hollywoodsterren.

Vandaag ook langs de kust gereden, Highway 1 – Big Sur, rotsen en golven.

Ik heb zitten bedenken dat ik hier toch niet zou aarden als ik hier zou wonen. De Amerikanen zijn me ietsje te druk in hun srpeken en ‘handelen’. (ik ben toch een echte ‘oude, nuchtere’ Europeaan). Ik heb ook zitten bedenken (vanuit historica standpunt) dat ik als ik Amerikaanse zou zijn, het echt jammer zou vinden dat hier niets te bespeuren is van de Middeleeuwen of de Renaissance (laat staan van de Oudheid of Egyptenaren ofzo), bijvoorbeeld een stoere burcht. In zo’n opzicht lijkt alles zo ‘nieuw’ hier.

Gisteren (1sept) ook leuke dag gehad. Santa Cruz – Carmel Mission Post: rustig, bezinnend… Monterey. Soms moest ik 100 x tegen mezelf zeggen: je bent in de vS, niet dat ik het niet zo zag of opmerkte, maar het echte besef was er nog altijd niet.

Zo ook als ik aan het rijden ben: “je rijdt in de USA op Californische wegen: woehoew! En morgen zit ik in Hollywood!

Gids in Hearst Castle (Mary and silent side-kick steve) was trouwens echt goed. Luide stem, typisch Amerikaanse maar wel met nodige droge humor (bijvoorbeeld over Spanish influenza die eigenlijk in Kansas startte maar waarschijnlijk door government wordt en als ‘spanish’ genoemd wordt.)

De Amerikaanse wegcode is wel wat vreemd. Aan een STOP bord bij een kruispunt, moet je dus stoppen (dat is logisch) en de eerste die aankomt heeft voorrang.

STOP

______

STOP / / STOP

______

STOP

Eerste die toekomt mag als eerste door. Soms zeer verwarrend. Voorrang van rechts is toch eenvoudiger of verkeerslichten of roundabouts (die kom je hier eigenlijk niet tegen.)